Franciszek Kwiatkowski

Filozof, jezuita, autor 'Filozofii wieczystej'
13.09.1888 24.04.1949 Stary Sącz

Biografia

Franciszek Kwiatkowski, jezuita i filozof, urodził się 13 września 1888 roku w Starym Sączu, a zmarł 24 kwietnia 1949 roku w Zakopanem. W 1903 roku wstąpił do zakonu jezuitów, a w latach 1908-1917 studiował filozofię i teologię, m.in. w Anglii, gdzie w 1916 przyjął święcenia kapłańskie. Uzyskał doktorat filozofii i teologii w 1920 roku.

W latach 1919-1925 wykładał filozofię w Seminarium Duchownym w Poznaniu, a od 1925 był profesorem w Kolegium Filozoficznym Jezuitów w Krakowie. Pracował także w Nowym Sączu i ponownie w Krakowie po wojnie.

Kwiatkowski jest autorem przekładu i rozbudowy podręcznika Stöckla oraz swojego głównego dzieła 'Filozofia wieczysta w zarysie' (1947), które stanowi syntetyczny zarys filozofii neotomistycznej. Jego prace obejmują także liczne artykuły, recenzje i wykłady filozoficzne, a jego bibliografia liczy ponad 400 pozycji.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Opracowanie i wydanie 'Filozofii wieczystej w zarysie' (1947)
Przekład i uzupełnienie podręcznika Stöckla - 'Historia filozofii w zarysie' (1927)
Uzyskanie doktoratu filozofii i teologii w 1920 roku
Praca jako profesor filozofii w Kolegium Filozoficznym Jezuitów w Krakowie
Publikacja ponad 400 prac naukowych z zakresu filozofii i teologii

Ciekawostki

W 1917 roku zdał dwugodzinny egzamin z całości filozofii i teologii - tzw. egzamin ad gradum.
Jego dzieło 'Filozofia wieczysta' ma ponad 1000 stron i obejmuje 8 dziedzin filozofii.
Pracował w trzech miastach: Poznaniu, Nowym Sączu i Krakowie.

Udostępnij