Henryk Michał Barycz

Historik, archiwista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego
26.06.1901 09.03.1994 Stary Sącz

Biografia

Henryk Michał Barycz (1901-1994) był jednym z najważniejszych polskich historyków kultury i nauki w epoce odrodzenia. Urodzony w Starym Sączu, studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzego doktorat obronił w 1926 roku. Jego praca naukowa koncentrowała się na dziejach Uniwersytetu Jagiellońskiego, kulturze renesansowej oraz roli nauki w Polsce.

W latach 1935-1963 pracował w Archiwum UJ, kierując tą placówką w dwóch okresach. Był także członkiem Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk, pełniając ważne funkcje w komisjach naukowych. Jego publikacje obejmują m.in. dzieła o Mikołaju Koperniku, Józefu Ignacym Kraszewskim czy śląskich związkach kulturalnych.

Aktywnie działał także w życiu publicznym - był członkiem Polskiego Bloku Katolickiego przed wyborami do Rady Miasta Krakowa w 1938 r. W 1984 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa z Uniwersytetu Wrocławskiego. Zmarł w Krakowie, gdzie był pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Profesor nadzwyczajny, a później zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego
Członek Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk
Doktor honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (1984)
Publikacje naukowe z zakresu historii kultury i nauki epoki odrodzenia
Dyrektor Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1934-1950 i 1955-1963

Ciekawostki

W 1928 r. uzystał ślub z Marią z Nalepów, a jego wnukiem jest znany architekt Rafał Barycz.
Na prośbę Stanisława Batorego pisał dwa hasła do Encyklopedii staropolskiej Aleksandera Brücknera.
W 2004 r. w Krakowie nazwano ulicę jego imieniem.

Udostępnij