Józef Leopold Kmietowicz
Biografia
Józef Leopold Kmietowicz, urodzony 14 listopada 1819 roku w Starym Sączu, był polskim duchownym katolickim i głównym przywódcą powstania chochołowskiego w 1846 roku. Ukończył gimnazjum w Nowym Sączu, nawiążał kontakt z Julianem Goslarme, a następnie studiował filozofię w Koszycach i Tarnowie. Po ukończeniu Seminarium Duchownego w Tarnowie, w 1843 roku przyjął święcenia kapłańskie, a następnie objął wikariat w Dobrej Kołacie Limanowej, a później w Chochołowie.
21 lutego 1846 roku stanął na czele powstania górali chochołowskich przeciwko zaborcy austriackiemu. Wraz z powstańcami odebrał posterunki straży finansowej i celnej w Chochołowie, Suchej Górze i Witowie. 22 lutego w czasie kazania nawoływał chłopów do walki. Jednak już 23 lutego powstanie upadło. Kmietowicz został aresztowany, a 10 grudnia 1846 roku skazany na śmierć. Wyrok został jednak ułaskawiony dzięki interwencji cesarza Ferdynanda I poprzez gubernatora Galicji, Franz Stadion. Zamiast kary śmierci otrzymał 20 lat ciężkiego więzienia.
Po zwolnieniu w marcu 1848 roku, powrócił do Starego Sącza, gdzie uzyskał pomoc materialną od Rady Narodowej. Dalsze lata spędził jako wikariusz w różnych parafiach, m.in. w Muszynie, Makowie Podhalańskim i Uściu Solnym. Ze względu na złe zdrowie, w 1857 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 11 października 1859 roku w Starym Sączu i został pochowany przy świątyni św. Rocha. W Tatrach jego pamięć upamiętniona została nazwą skały w Dolinie Chochołowskiej - Skała Kmietowicza.