Kazimiera Mamakowa

Paleobotanik, profesor doktor habilitowana
09.03.1930 31.07.2014 Stary Sącz

Biografia

Kazimiera Mamakowa, urodzona 9 marca 1930 roku w Starym Sączu, była polską paleobotanikiem, specjalistką w dziedzinie badań nad czwartorzędem. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczyła się na tajnych kompletach organizowanych przez nauczycieli krakowskiego gimnazjum im. Władysława Orkana.

W 1949 roku rozpoczęła studia na Wydziale Matematycznym i Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w 1954 obroniła pracę magisterską pod kierunkiem prof. Jadwigi Dyakowskiej. Pracowała w Departamencie Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, a następnie w Wydziale Paleobotaniki Instytutu Botaniki PAN w Krakowie.

W trakcie kariery prowadziła liczne badania naukowe, m.in. nad roślinnością Kotliny Sandomierskiej, współpracowała z naukowcami z Norwegii, a także brała udział w projektach międzynarodowych, takich jak IGCP Project No. 158. Była członkinią Polskiego Towarzystwa Botanicznego oraz Komisji Paleogeografii Czwartorzędu PAN.

Zasłynęła organizacją Polskiej Palinologicznej Bazy Pyłku z ery plejstocenu. Była wielokrotnie nagradzana za swoją pracę naukową. Zmarła 31 lipca 2014 roku w Krakowie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Pracowała jako paleobotanik w Instytucie Botaniki Polskiej Akademii Nauk w Krakowie
Uczestniczyła w międzynarodowym projekcie IGCP Project No. 158 dotyczącym paleohydrologii
Opracowała Polską Palinologiczną Bazę Pyłku z ery plejstocenu
Otrzymała nagrody Sekretarza Naukowego PAN oraz Sekretarza Wydziału Nauk Biologicznych PAN
Publikowała ponad 50 prac naukowych, w tym monografię i szczegółową mapę geologiczną Polski

Ciekawostki

Jej mąż, Jerzey Mamak, był autorem większości ilustracji zamieszczanych w jej pracach naukowych
Prowadziła badania nad śladami roślinności z epoki wczesnego holocenu na wyspie Lille Bukken w Norwegii
W latach 1993-1996 uczestniczyła w międzynarodowym projekcie finansowanym przez Komisję Unii Europejskiej

Udostępnij